Samo sedam godina nakon što je Bel izmislio čudesnu spravu koja prenosi glas, prvo istorijsko “halo” žačulo se i u Beogradu. Za stizanje telefona u Beograd najzaslužniji je Panta Mihajlović – savjetnik i drugar Nikole Tesle i veliki vizionar.

Bio je 14. mart 1883. godine kada je prvo, istorijsko “halo” izgovoreno u čitavoj Srbiji. Sa jedne strane je bio Teša Nikolić, srpski vojni ministar, a sa druge kapetan Kosta Radisavljević.

Za stizanje telefona u Beograd najzaslužniji je bio Panta Mihajlović – savjetnik i drugar Nikole Tesle koji je, pravo iz Njujorka, gdje je bio šef firme “Simens-Halske”, riješio da se vrati u Beogad i modernizuje Srbiju.

Godine 1882. on je dobio pravo od kralja Milana da u Beogradu podigne telefonske stanice.

“Bio sam neverovatan idealista. Dođem u Srbiju, iako sam mogao da pravim velike poslove u Nemačkoj, Americi ili ma gde drugde, s namerom da učestvujem u ratu 1876. Kad se rat završio, padne mi na pamet da instališem telefon u Beogradu. Niko tu nije imao pojma o telefonu.”
                                                                                         — zapisano u zaostavštini Pante Mihajlovića.
Beograđani nisu imali razumjevanja za “novotariju” pa je Mihajlović sam i od svojih para povezao kafanu “Tri lista duvana”, u kojoj je bilo smješteno inžinjersko odeljenje vojnog Ministarstva, i kasarnu na Paliluli.

Razgovor je mogao da počne

Iz “Tri lista duvana” je razgovarao Teša Nikolić, a iz kasarne Palilula kapetan Kosta Radisavljević.

Ostalo je zabilježeno da ministar nikako nije mogao da povjeruje da je moguće “čuti ljude koji nisu tu” i da je sve vrijeme pretraživao prostoriju ne bi li pronašao skrivenog pomagača “prevaranta” Mihajlovića. Tek kada je shvatio da nije u pitanju prevara, pristao je da zapravo porazgovara.

I ministar i kapetan su bili oduševljeni razgovorom, pa je o “čudotvornoj napravi” odmah obavješten i kralj. Milan Obrenović je kasnije i sam razgovarao telefonom i dao je nalog skupštini da izdvoji u budžetu sredstva za uvođenje ove naprave širom Srbije. Skupština je taj prijedlog glatko odbila.

Mihajlović je kasnije instalirao još dvije linije – povezao je Licej u Kapetan Mišinom zdanju sa požarnom četom i Skupštinu sa policijom.

Prvi međugradski razgovor u Srbiji obavljen je polovinom januara 1886. za vrijeme primirja u srpsko-bugarskom ratu. Razgovor na relaciji Beograd–Niš obavili su kralj Milan Obrenović i Milutin Garašanin, predsjednik vlade.

Iako javnost nije imala preteranog razumjevanja za “svijetske novotarije”, telefon je polako ulazio u Srbiju. Javni telefonski saobraćaj u Beogradu je započeo 1898. Tada je u Kolarčevoj zadužbini instalirana prva induktorska telefonska centrala.

San Pante Mihajlovića tada se konačno ostvario.

A Panta Mihajlović?

Mihajlović je sa zadovoljstvom gledao kako telefon polako ali sigurno ulazi u srbijanske domove. Neosporne zasluge za stizanje ovog izuma u Srbiju nije ni dobio, ni tražio.

Nakon dinastične promjene u Srbiji i dolaska Karađorđevića na vlast bio je i nadzorni inžinjer električne centrale na dvoru od 1908.

Umro je 7. februara 1932. u Beogradu, od zapaljenja pluća i paralize srca u 78. godini života.